Eylül 2001, Seni hissedebiliyorum ama emin olmam lazım.........

Ekim 2001, Eveeeeeeeeeeeetttttttttttttttttt ))))) Testler pozitif ve işte sana hamileyim minik meleğim benim. Seninle beraber 9 ay 10 gün sürecek yolculuğumuza başlıyoruz, yaşasın.

Kasım 2001, Herkesle iddiaya giriyoruz. Kız olacak, oğlan olacak diye. Ama boşuna, ben eminim ki yakışıklı bir prensim olacak. İçime doğuyor ve ne yalan söyleyeyim ki oğlum olsun istiyorum.

Aralık 2001, Karnımda geçireceğin son yılbaşı. 2002’de sen, ben ve baban beraber olacağız balarım benim. Doktor amcamızda seni ilk kez gördüm, işte mucize bu dedim. Ne kadar da miniciksin... Nasıl büyüyeceğini çok ama çok merak ediyorum. Yeni Yıla dans ederek girdim, umarım seni çok yormadım fıstığım..

Ocak 2002, Daha da büyümüşsün. Kalbinin oynayışını gördüm. Doktor amcamız bak bu omurları, bak bu gözleri, elleri dedikçe ağladım durdum sevinçten..

Şubat 2002,Seni bol bol gezdiriyorum, beraber dans ediyoruz, şarkı söylüyoruz, konuşuyoruz. Sana her şeyi anlatıyorum uğur böceğim. Bu dünyayı, evimizi, ailemizi yavaş yavaş tanıman lazım.

Mart 2002, Tekmelerin ne kadar da yumuşak. Babanla her an ah bir tekme atsan diye bekleyip duruyoruz.

Nisan 2002, Göbişimi gere gere,bakın işte benim oğlum diyerek her yerlerde geziyorum. Kıyafetlerin, odan, eşyaların, herşeyin hazır tatlım.. Tek eksiğimiz sensin. E hadi gel artık minik kuşum.

Mayıs 2002,Yolculuğun sonuna varmak üzereyiz Mert’im.İsmine babanla karar verdik.Umarım büyüyünce ismini sen de çok sever ve adın gibi mert bir insan olursun benim şanslı oğlum.

27 Mayıs 2002, İzmir Ege Üniversitesinde sabah saat 9:50’de epidural sezaryenle dünyaya geldin. İşte yanımdasın. 9 ay sonra seni ilk kez görmenin heyecanıyla her yerim titriyor ve sana sımsıkı sarılıyorum. Allah'ım o kadar büyüksün ki,eşsiz mucizeler yarattığına bir daha inanıyorum. Olamaz böyle bir şey gerçekten olamaz.. Bildiğim tüm duaları o an okumaya başlıyorum sadece sen ve ben göz gözeyiz meleğim, gülücüklerin sıcacık..

Ve işte gerçek dünyadaki yepyeni hayatın böyle başlıyor.

Beraber başlattığımız hayatımız emzirme, gaz çıkartma, ek gıdalar, ağlama, yıkama, alt değiştirme, ilk sesler, ilk gülüşler, ilk dişler, ilk kelimeler, oyunlar, ilk ateşimiz derken o kadar hızlı ve dolu geçmiş ki bir anda seni ve kendimi tekrar 27 Mayıs 2003 de buluyorum.

1 yaşını doldurdun bile benim yakışıklım, hayatımın son aşkı...

Bu güzel günün de sana söylemek istediğim çok şey var.........

Bana yaşattığın sağlıklı, huzurlu, mutlu, neşeli ve rahat 9 aylık hamilelik sürecine,

Sağlıkla dünyaya gelmene,

Şansınla doğup bize de hep şans getirdiğin için,

Meme emdiğin için,

Gaz problemi yaşamadığın ve yaşatmadığın için,

Bize uykusuz geceler yaşatmadığın için,

İlk 2 dişini sorunsuz çıkarttığın için,

Bir anda emeklemeye başladığın için,

İlk söylediğin kelime ‘anne’olduğu için,

Kısacası

Sana sen olduğun için

Ve bana da

Sendeki güzellikleri tanıma fırsatı verdiğin için

ÇOK TEŞEKKÜR EDİYORUM

CANIM OĞLUM.....



HAYATIN SENİ HER ZAMAN GÜZEL ŞEYLERLE KARŞILAŞTIRMASINI DİLİYORUM.

BEN HEP BURADAYIM VE SENİNLEYİM.

NİCE YILLARA TATLI TEBESSÜMÜM.

SENİ ÇOK SEVEN ANNEN.