TOSUN PAŞAM

Öncelikle, bize bu imkanı veren ............'e çok teşekkür ederim, tüm anne adaylarına ve annelere merhaba 07.07.2000 yılında eşimle severek evlendik. Sevgimiz halen ilk günkü gibi devam etmekte, eşimle lise yıllarında tanıştık liseyi bitirdikten sonra eşim Almanyaya geldi ve bende Mersin Üniversitesi Beden Eğitimi bölümünü kazandım ve o yıllarda görüşmedik 1998 Eylül ayında tekrardan görüşmeye başladık sadece telefonda görüşebiliyorduk. Sonunda evlenme kararı aldık, lafı fazla uzatmadan ben okulumu bitirdim mezun oldum ve eşimle evlenerek Almanyaya geldik. 2003 yılının Mayıs ayında bebeğimizin olmasını istemeye başladık, adet günüm 1 gün geçsede hamilemiyim diye hemen test yapıyordum. Sonuç negatif olduğunda çok üzülüyorduk. Tarih 19 Ağustos'u gösteriyordu, adetim 4 gün gecikmişti ama adet sancılarım devam ediyordu. Evde gebelik testi yaptım sonuç pozitifti. Hemen eşimi ve Türkiye'deki tüm ailemi aradım, o günü hiç unutamam. Eşim havalara uçmuştu, ikimizde inanamıyorduk, 1 Eylül'de doktora gittim 6 haftalik hamileydim. Bebeğimin kalp atışlarını görebiliyordum, artık herşeyime çok dikkat etmeliydim. Doğum tarihim 26 Nisan olarak gözüküyordu.

Hamileligimin 16. haftasında bebeğimin erkek olduğunu öğrendik, normal doğum olmasını istiyordum ve doğumu Marburg Frau kliniginde yapmaya karar verdik. Hamileliğim boyunca bol bol meyva yedim. Hamileliğim boyunca ilk 3 ay mide bulantısı dışında önemli bir problemim olmadı. Hamileliğimin 30. haftasında bebeğimin iri bir bebek olduğunu öğrendim o tarihten itibaren sezeryan olmasını istedim ama burada yani Almanya'da isteğe bağlı olmuyor ters bir durum yoksa normal doğum şart koşuluyor. Tarih 21 Nisan'ı gösteriyordu, hastanade randevumuz vardı. Bebeğim hiç aşağıya inmemişti ve bende hiç doğum belirtisi yoktu, doktorlar halen normal doğum diyorlardı, doktorların bebeğin duruşuna bakması için ultrasyona girdim ve işte o zaman bebeğimin 4500 gr ile 4900 gram arası olduğunu, normal doğum yapamayacağımı ve yarın saat 07:00'de sezeryanla doğumumu yapacaklarını söylediler. Bizi bilgileri verdikten sonra imzalar atıldı ve bana bir hap verdiler, saat 22:00 da alacaktım ve daha sonra hiç birşey yemeyecek ve içmeyecektim eve geldim eşyalarıma bir daha göz attım, sonra duş alıp yatmaya çalıştım ama bir türlü heyecandan uyuyamıyordum

Büyük gün gelmişti 22 Nisan 2004 sabah 07:00 da hastanedeydik 8:00'de beni odaya aldılar ve hazırlamaya başladılar. Çok heyecanlıydım. Eşim ve görümcem yanımdaydılar ama doğuma sadece eşim girebilecekti, artık bebeğimin gelmesine az kalmıştı, beni hazırlama odasından sonra doğum odasına aldılar belden iğne yaptılar, hiç ağrı duymadım eşimin elini sıkıca tutuyordum. Sanki ondan güç alıyordum. O da en az benim kadar heyecanlıydı ve 1-2 dakika sonra ayaklarımı yavaş yavaş hissetmiyordum. Eşim hep yanımdaydı, artık herşey başlamıştı ama ben hiç birşey hissetmiyordum. Doktorlar son 1 dakika dediler dahada çok heyecanlandım. Saat 10:59'da bebeğimin ağlamasını duydum ve bende ağladım onu hemen odaya götürdüler ve 10 dk sonra yanıma getirdiler çok büyük bir mutluluk, oğlum 55cm ve 4.780 gram doğmuştu, tombiş bir bebekti. İsmini YılmazBerkcan koyduk ama ben tosun paşam diye seviyorum. Şuan 9.5 aylık ve evimizin neşesi. Allahıma binlerce kere şükrediyorum bize bu mutluluğu verdiği için.