Hayatımda tatmayacağım bir duygu yaşayacaktım. 30.08.2006 tarihiydi. Evden eşim, kayınvalidem ve ben İstanbul Hospital'a yürüyerek gittik. Çok heyecanlıydım. Gece hiç uyuyamamıştım. Normal doğum olacağını sanıyordum. 07.30'da hastanedeydik. Benim hiç ağrım yoktu, sanki çok normal bir gündü. Normal doğum için hazırladılar, fakat akşam 18.30 olmasına rağmen ben hala doğum yapamamıştım. Kızımın kalp ritminde bir yavaşlama gören doktorlar beni hemen sezaryene aldılar. Saat 18.45'de kızım doğdu. Doğumdan sonra hemen kendime gelememişim. Odama çıkardıklarında hemen kızımı istedim. 3000 kg, 49 cm boyunda bir kız çocuğu dünyaya getirdiğimi söyledi hemşireler. Zor geçen bir gündü ve hiç halim yoktu ama yine de kızımı istedim. Allah'ım o kadar güzel bir bebek gelmişti ki karşıma. Hemen ellerine ve saçlarına baktım. Simsiyah saçlı, narin elli. Bu benim diyordum kendi kendime. Kucağıma alır almaz emmek istedi. Çok güzel bir gündü. Asla unutamam kızımla ilk tanışmamızı. Sudem bugün 2,5 yaşında bir genç kız. İyi ki doğurmuşum evladımı. Yanımda yokken hayat çok sıkıcı geliyor. Dünya güzeli kızımın her gün biraz daha büyüdüğünü hissediyorum.