Merhaba!!! Biz eşimle 05/08/2000 yılında evlendik zaten 5 yıllık bir beraberliğimiz vardı ve artık ikimizde bir bebek istiyorduk.geçen sene haziran ayı idi ve iş yerinde arkadaşlarım bana hep "yeliz sende bir şey var hadi bir test yapalım" diyorlardı. Ama ben hiç ihtimal vermiyorum ve yine bir gün aynı tepki geldi ve bende hemen gidip bir test aldım lavaboya gittim ve sonuç POZİTİF çıktı.gözlerime inanamadım elim ayağım bir birine dolaştı nefes alamadım eve geldikten sonra tekrar ve tekrar yaptım sonuç hep aynı idi.Akşam eşim geldi ve birbirimize sarılıp mutluluktan ağladık.Daha sonra doktora gittik ve o muhteşem hamilelik kesesini gördük o bile benim göz yaşlarımın akmasına neden oldu geri kalan o müthiş görüntülerde artık neler yaşadığımı size anlatmakla bile tarif edemem .Benim çok ama çok rahat bir hamileliğim oldu bebeğim bana hiç bir rahatsızlık hissettirmedi.kontrollerimin 12'inci haftasında artık bebeğimin 10/02/2002 tarihinde dünyaya gelmesi kesin olarak belirlenmişti fakat hamileliğim ilerledikçe Buse'nin hiç aşağıya inmediğini fark ettik. Yine bir sabah kahvaltı yaptıktan sonra eşimi uğurladım sonra sofrayı toplamak üzere mutfağa yöneldiğim anda bir ıslaklık hissettim hemen lavaboya ilerledim nişanım gelmişti ama ben daha ilk bebeğimi dünyaya getirme tecrübesizliği ile korktum hem zaten daha çok vakit vardı.Hemen telefona sarıldım ve doktorumu aradım bana korkmamam gerektiğini ve hemen anlaşma yaptığım hastaneye gitmemi istedi telaşla eşimi aradım.1 saat içinde hastaneye vardık yapılan muaneler sonucu doğuma hazır olduğum fakat kızımın dönmediği ve bu nedenle sezeryana alınmam gerektiği belirlendi 29/01/2002 tarihinde saat 12:20'de bebeğim dünyaya 3,180 gram 50cm boyunda dünyaya gelmişti.Ben kendime geldiğim anda "bebeğim, bebeğim" diye inlerken gögüsümde kücücük yumuşacık misler kokan birşey hissettim. Evet bu benim bebeğimdi o an hıçkıra hıçkıra ağladım ne yapacığımı şaşırdım canımın çok yanmasına rağmen yatağımdan doğruldum onu göğsümden kollarımın arasına aldım defalarca kokladım çünkü o küçük şey benim bebeğimdi her an içimde hissettiğim yürürken bile ona bir şey olacak diye adım atarken korktuğum şey kollarımın arasında idi.dünyaya yeni bir yaşam getirme heyecanı ile ona defalarca baktım öyle küçük ve masumdu ki hayatımın en mutlu anını bana yaşatığı ve beni bu kadar mutlu ettiği için kızıma defalarca teşekkür ediyorum.









Geri dönmek için lütfen tıklayınız